Taş Özellikleri
Ocak Yeri ve İsimlendirme
Tunus Sarı Mermeri, Numidya olarak bilinen ve günümüzde Cezayir’in kuzeybatısındaki Chemtou bölgesindeki antik taş ocaklarından çıkarılmıştır. Numidya, Roma İmparatorluğu’nun zengin mermer yataklarına sahip olan bir eyaletiydi. Roma İmparatorluğu döneminde bu taş, Numidya eyaletine ithafen ‘Marmor Numidicum’ olarak biliniyordu. İtalyan taş ustaları ise daha sonra bu taşı ‘Giallo Antico’ (antik sarı) olarak adlandırmışlardır. Ocaklar 3. yüzyılda tükeninceye kadar Akdeniz ülkelerine de ihraç edilmiştir.
Teknik Özellikler
Tunus Sarı Mermeri, çarpıcı altın sarısı tonlarıyla bilinen sedimenter/tortul kayaç olarak sınıflandırılan bir ‘Kireçtaşı’dır. Tunus Sarı Mermeri, derin sarıdan neredeyse beyaza kadar değişen tonlarıyla dikkat çeker ve genellikle kırmızımsı veya kahverengi damarlara, bazı durumlarda breşik bir dokuya sahiptir.
Estetik Özellikler ve Kullanım Alanları
Estetik özelliği ve dayanıklılığı nedeniyle oldukça değerli olan Tunus Sarı Mermeri, mimari yapıların dış cephe kaplamalarında, sütunlarda, heykellerde ve diğer mimari öğelerde yaygın olarak kullanılmıştır. Romalılar bu taşı imparatorluk anıtları ve binaları, tapınaklar ve bazilikalar gibi hem özel hem de kamusal yapıları süslemek için kullanmıştır.
Antik Roma döneminden kalma eserlerde ve bazı müzelerde hâlâ Tunus Sarı Mermeri örneklerine rastlanabilir. Ayasofya’nın iç mekânında, duvar ve döşeme kaplaması olarak kullanılmıştır.
Bu taşı kullanan yapılar